Masayı gölgeye çektik,sen çenenle işaret ettin.Ağacın ucuna daha yakın,karodaki güneşten daha uzak.Rita manyok getirdi,Nivaldo limonları kesti.Dört tabağı paylaştırdın,ben bankları yaklaştırdım.Boyadığın bezverandanın ipinde kuruyordu.Parmağını izleyerek okudum:Gün İçimize Sığar.Her ucunu gerdin,kelimelerin genişlemesine izin verdin.Nivaldo düğümlerden birini çözdü,Rita öteki bağı sağlamlaştırdı.Bankı daha çok gölgeye çek,tabağını benimkinin yanına bırak.Kolun kolumu buldu,ekmeğin geçtiği yolda.Meyveyi uzat, bardağı uzat,bırak sohbet yön değiştirsin.Sen bankın çevresinden dönüyorsun,oturman için yer açıyorum.Tırnağındaki mavi boyasürahinin kulpuna geçti.Parmağınla hafifçe siliyorsun,ben örtünün bir ucunu getiriyorum.Rita bir danstan söz ediyor,Nivaldo kalkıp hatırlıyor,genç kızın geniş eteğininortasına giren adımı.Tabağını uzatıyorsun,son mangoyu bölmem için.Parçayı yakına koyuyorum,uzanan eli tutuyorsun.Bankı daha çok gölgeye çek,tabağını benimkinin yanına bırak.Kolun kolumu buldu,ekmeğin geçtiği yolda.Meyveyi uzat, bardağı uzat,bırak sohbet yön değiştirsin.Sen bankın çevresinden dönüyorsun,oturman için yer açıyorum.Bezin bir ucu bize doğru geliyor,yeniden tutturup beni çağırıyorsun.
Brezilya Portekizcesi özgün metin
Puxamos a mesa pra sombra,você fez sinal com o queixo.Mais perto da ponta da árvore,mais longe do sol no azulejo.A Rita trouxe a mandioca,Nivaldo cortou os limões.Você distribuiu os quatro pratos,eu fui encostando os bancos.O pano que você pintousecava no fio da varanda.Eu li, acompanhando seu dedo:O Dia Cabe em Nós.Você esticou cada ponta,deixou as palavras mais largas.Nivaldo soltou um dos nóse a Rita firmou a outra amarra.Puxa o banco mais pra sombra,deixa o prato perto do meu.Seu braço encontrou meu braçono caminho que o pão percorreu.Passa a fruta, passa o copo,deixa a conversa virar.Você dá uma volta no banco,eu dou espaço pra você sentar.A tinta azul na sua unhaficou na alça da jarra.Você limpa de leve com o dedo,eu trago uma ponta da toalha.A Rita conta de um baile,Nivaldo se ergue e recordao passo que entrou pelo meioda saia rodada da moça.Você estende o seu pratopra eu dividir a última manga.Eu ponho o pedaço mais perto,você toma a mão que alcança.Puxa o banco mais pra sombra,deixa o prato perto do meu.Seu braço encontrou meu braçono caminho que o pão percorreu.Passa a fruta, passa o copo,deixa a conversa virar.Você dá uma volta no banco,eu dou espaço pra você sentar.Uma ponta do pano vem vindo,você prende de novo e me chama.
