We trokken de tafel de schaduw in,jij gaf een teken met je kin.Dichter bij het uiteinde van de boom,verder van de zon op de tegel.Rita bracht de cassave,Nivaldo sneed de citroenen.Jij verdeelde de vier borden,ik schoof de banken dichterbij.De doek die jij beschilderde,hing te drogen aan de lijn op de veranda.Ik las en volgde je vinger:De Dag Past in Ons.Je trok elke punt strak,liet de woorden breder worden.Nivaldo maakte een van de knopen losen Rita zette de andere verbinding vast.Trek de bank verder de schaduw in,zet het bord dicht bij het mijne.Je arm vond mijn armop de weg die het brood aflegde.Geef het fruit door, geef het glas,laat het gesprek een draai nemen.Jij loopt om de bank heen,ik maak plaats zodat je kunt zitten.De blauwe verf op je nagelbleef aan het oor van de kan zitten.Je veegt zacht met je vinger,ik breng een punt van het tafelkleed.Rita vertelt over een dansfeest,Nivaldo staat op en herinnert zichde pas die midden inde wijde rok van het meisje belandde.Je houdt je bord naar me uitzodat ik de laatste mango kan delen.Ik leg het stuk dichterbij,jij neemt de reikende hand.Trek de bank verder de schaduw in,zet het bord dicht bij het mijne.Je arm vond mijn armop de weg die het brood aflegde.Geef het fruit door, geef het glas,laat het gesprek een draai nemen.Jij loopt om de bank heen,ik maak plaats zodat je kunt zitten.Een punt van de doek komt aanwaaien,je maakt hem weer vast en roept me.
Braziliaans-Portugees origineel
Puxamos a mesa pra sombra,você fez sinal com o queixo.Mais perto da ponta da árvore,mais longe do sol no azulejo.A Rita trouxe a mandioca,Nivaldo cortou os limões.Você distribuiu os quatro pratos,eu fui encostando os bancos.O pano que você pintousecava no fio da varanda.Eu li, acompanhando seu dedo:O Dia Cabe em Nós.Você esticou cada ponta,deixou as palavras mais largas.Nivaldo soltou um dos nóse a Rita firmou a outra amarra.Puxa o banco mais pra sombra,deixa o prato perto do meu.Seu braço encontrou meu braçono caminho que o pão percorreu.Passa a fruta, passa o copo,deixa a conversa virar.Você dá uma volta no banco,eu dou espaço pra você sentar.A tinta azul na sua unhaficou na alça da jarra.Você limpa de leve com o dedo,eu trago uma ponta da toalha.A Rita conta de um baile,Nivaldo se ergue e recordao passo que entrou pelo meioda saia rodada da moça.Você estende o seu pratopra eu dividir a última manga.Eu ponho o pedaço mais perto,você toma a mão que alcança.Puxa o banco mais pra sombra,deixa o prato perto do meu.Seu braço encontrou meu braçono caminho que o pão percorreu.Passa a fruta, passa o copo,deixa a conversa virar.Você dá uma volta no banco,eu dou espaço pra você sentar.Uma ponta do pano vem vindo,você prende de novo e me chama.
