Merdivenin son basamağındaadımın yarıda kaldı.Sandaletin kayışı çıktı,parmağınla gösterdin.Bir alt basamağa oturdum,topuğunu dizime koydum.Sen omzumu tuttun,saçını omzuma bıraktın.Cebimde bir ip vardı,pazar ekmeklerinin paketinden.Sen ucunu açıyorsun,ben kıvrımın içinden geçiriyorum.Ayak bileğin gıdıklıyor,fiyonk gülüşün içinde kayıyor.Biraz daha sık, diyorsun,sonra bak, benimle yürüyebiliyor musun.İki adım at, yana dön,bırak nasıl olduğunu göreyim.İp sandaleti tuttu,salınışın beni ayağa kaldırdı.Bir adım daha, zemin kaygan,omzum hâlâ burada.Sen yerde yolu işaretliyorsun,ben yolu sende öğreniyorum.Köşe dairedeki kadınbir fideyle aşağı indi.Sen merdivende yer açıyorsun,ben küçük saksıyı alıp yardım ediyorum.Fesleğen, diyor,azıcık yumuşak ışığı sever.Parmaklarını yapraklarda gezdiriyorsun,kokusunu enseme değdiriyorsun.Fiyongun ucunda fazlalık kalıyor,ucunu içeri kıvırıyorsun.Meydanda kolunu tutuyorum,sen durmadan tempoyu değiştiriyorsun.İki adım at, yana dön,bırak nasıl olduğunu göreyim.İp sandaleti tuttu,salınışın beni ayağa kaldırdı.Bir adım daha, zemin kaygan,omzum hâlâ burada.Sen yerde yolu işaretliyorsun,ben yolu sende öğreniyorum.Feribot sırasında senayağımın ucuna hafifçe basıyorsun.Ben küçük bir adım geri atıyorum;sen geliyorsun, dans kuruluyor.
Brezilya Portekizcesi özgün metin
No último degrau da escadaseu passo ficou pelo meio.A tira soltou da sandália,você me mostrou com o dedo.Sentei no degrau mais de baixo,pus seu calcanhar no joelho.Você segurou meu ombro,deixando o cabelo no meu.No bolso eu trazia um cordãodo embrulho dos pães de domingo.Você desenrola a ponta,eu passo por dentro do vinco.Seu tornozelo faz cócega,o laço escorrega no riso.Você diz: aperta mais um,depois vê se anda comigo.Dá dois passos, vira de lado,deixa eu ver como ficou.O cordão segurou a sandália,seu balanço me levantou.Dá mais um, que o chão está liso,meu ombro continua aqui.Você marca o caminho no piso,eu aprendo o caminho em você.A dona do andar da esquinadesceu trazendo uma muda.Você abre espaço na escada,eu pego o vasinho e ajudo.Ela diz que o manjericãogosta de claridade miúda.Você passa os dedos nas folhas,me encosta o perfume na nuca.O laço termina sobrando,você dobra a ponta pra dentro.Na praça eu seguro seu braço,você vai mudando de tempo.Dá dois passos, vira de lado,deixa eu ver como ficou.O cordão segurou a sandália,seu balanço me levantou.Dá mais um, que o chão está liso,meu ombro continua aqui.Você marca o caminho no piso,eu aprendo o caminho em você.Na fila da balsa vocême pisa de leve na ponta.Eu dou um passinho pra trás;você vem e a dança se apronta.
