Op de laatste trede van de trapbleef je stap halverwege steken.Het bandje liet los van je sandaal,je wees het met je vinger aan.Ik ging een trede lager zitten,legde je hiel op mijn knie.Je hield mijn schouder vast,liet je haar op mijn schouder rusten.In mijn zak had ik een touwtjevan de verpakking van het zondagse brood.Jij rolt het uiteinde af,ik haal het door de vouw.Je enkel kietelt,de strik glijdt weg in het lachen.Je zegt: trek nog eens aan,kijk dan of je met me meeloopt.Zet twee stappen, draai je opzij,laat me zien hoe het geworden is.Het touwtje hield de sandaal vast,jouw deining bracht me overeind.Nog één, de grond is glad,mijn schouder is er nog steeds.Jij tekent de weg op de vloer,ik leer de weg in jou.De vrouw uit het hoekappartementkwam naar beneden met een jonge plant.Jij maakt plaats op de trap,ik pak het potje en help.Ze zegt dat basilicumvan een klein, zacht beetje licht houdt.Je strijkt met je vingers over de bladeren,legt de geur tegen mijn nek.Aan de strik blijft een stuk over,je vouwt het uiteinde naar binnen.Op het plein houd ik je arm vast,jij wisselt telkens van tempo.Zet twee stappen, draai je opzij,laat me zien hoe het geworden is.Het touwtje hield de sandaal vast,jouw deining bracht me overeind.Nog één, de grond is glad,mijn schouder is er nog steeds.Jij tekent de weg op de vloer,ik leer de weg in jou.In de rij voor de veerpont stap jezacht op het puntje van mijn voet.Ik zet een stapje achteruit;jij komt mee en de dans krijgt vorm.
Braziliaans-Portugees origineel
No último degrau da escadaseu passo ficou pelo meio.A tira soltou da sandália,você me mostrou com o dedo.Sentei no degrau mais de baixo,pus seu calcanhar no joelho.Você segurou meu ombro,deixando o cabelo no meu.No bolso eu trazia um cordãodo embrulho dos pães de domingo.Você desenrola a ponta,eu passo por dentro do vinco.Seu tornozelo faz cócega,o laço escorrega no riso.Você diz: aperta mais um,depois vê se anda comigo.Dá dois passos, vira de lado,deixa eu ver como ficou.O cordão segurou a sandália,seu balanço me levantou.Dá mais um, que o chão está liso,meu ombro continua aqui.Você marca o caminho no piso,eu aprendo o caminho em você.A dona do andar da esquinadesceu trazendo uma muda.Você abre espaço na escada,eu pego o vasinho e ajudo.Ela diz que o manjericãogosta de claridade miúda.Você passa os dedos nas folhas,me encosta o perfume na nuca.O laço termina sobrando,você dobra a ponta pra dentro.Na praça eu seguro seu braço,você vai mudando de tempo.Dá dois passos, vira de lado,deixa eu ver como ficou.O cordão segurou a sandália,seu balanço me levantou.Dá mais um, que o chão está liso,meu ombro continua aqui.Você marca o caminho no piso,eu aprendo o caminho em você.Na fila da balsa vocême pisa de leve na ponta.Eu dou um passinho pra trás;você vem e a dança se apronta.
