De mango rolde uit de tas,bleef op het hout bij de ingang liggen.Jij kwam erachteraan, je haaropgestoken in de haast van de reis.Ik had koffie gezet,het raam op een kier gelaten.Je arm vond mijn nek;de vrucht bleef waar hij was.Al drie hele wekenvielen onze vrije dagen om en om.Ik kwam, jij ging al weg,een kus halverwege de trap.Nu heeft de ochtend ruimte,je zet je tas in de kamer neer.Ik schuif de stoel dichterbij,je knie beantwoordt de uitnodiging.Laat de mango op de drempel liggen,kom deze koffie proeven.Er ligt een streep zon op het hout,je voet zoekt naar mijn voet.Laat de straat buiten voorbijgaan,zet je kopje dicht bij het mijne.De ochtend smaakt naar mangoen een druppel zon in de keuken.Je bijt in de punt van de vrucht,een gouden draad op je pols.Ik pak een stukje stof,jij biedt me het tweede aan.De veerpont vertrekt na negenen,Rita heeft onze kamer vrijgehouden.Je legt een knoop in de tas,ik blijf een ogenblik in de omhelzing.Laat de mango op de drempel liggen,kom deze koffie proeven.Er ligt een streep zon op het hout,je voet zoekt naar mijn voet.Laat de straat buiten voorbijgaan,zet je kopje dicht bij het mijne.De ochtend smaakt naar mangoen een druppel zon in de keuken.De schil rust op het bord.Je lach heeft de keuken verlicht.Je legt je hand in mijn nek,ik kus het druppeltje dat er zat.
Braziliaans-Portugees origineel
A manga rolou da sacola,parou na madeira da entrada.Você veio atrás, de cabelopreso com a pressa da estrada.Eu tinha passado o café,deixado a janela encostada.Seu braço encontrou minha nuca;a fruta ficou onde estava.Fazia três semanas inteirasque as folgas caíam trocadas.Eu vinha, você já saía,um beijo no meio da escada.Agora a manhã tem espaço,você larga a bolsa na sala.Eu puxo a cadeira pra perto,seu joelho responde à chamada.Deixa a manga na soleira,vem provar deste café.Tem um risco de sol na madeira,tem seu pé procurando meu pé.Deixa a rua passar lá fora,ponha a xícara perto da minha.A manhã tem um gosto de mangae uma gota de sol na cozinha.Você morde a ponta da fruta,um fio dourado no pulso.Eu pego um pedaço de pano,você me oferece o segundo.A balsa sai depois das nove,a Rita guardou nosso quarto.Você faz um nó na sacola,eu fico um instante abraçado.Deixa a manga na soleira,vem provar deste café.Tem um risco de sol na madeira,tem seu pé procurando meu pé.Deixa a rua passar lá fora,ponha a xícara perto da minha.A manhã tem um gosto de mangae uma gota de sol na cozinha.A casca descansa no prato.Seu riso acendeu a cozinha.Você põe a mão na minha nuca,eu beijo a gotinha que tinha.
