İki çifti birden çıkardık,yaprağın altına bıraktık.Kum adımımın altında çöktü,sen beni kıvrımından tuttun,yenimin, sonra elimden,sonra tam o anda bıraktın,su serin ve usulca geldiğinde,tabanın küçük kavisine.Eteğinin ucunu topladın,yalnızca bir yandan düğümledin.Ben pantolonun paçasını kıvırdım,biraz daha geniş bir rulo yaptım.Sen kıvrımımı düzelttin,ben yana küçük bir adım attım.Suya ilk ulaşansarılışlarımızın gölgeleriydi.Ayak bileğine kadar, sevgilim,kumun kaldığı yere kadar.Sen bir halka çiziyorsun,ben halkanın beni götürmesine izin veriyorum.Bir dalga aramızdan geçiyor,bir başkası altımızdan geliyor.Bana usulca sesleniyorsun,ben sese daha çok yaklaşıyorum.Rita yukarıdan seslendi:bostanda olgun meyve var.Sen iki parmağını kaldırdın,ben daha kısa bir dönüş yaptım.Güneş küçük taşlara dağıldı,değişen suyun dibinde.Birini avucunun çukurundagetirdin; ben enseni öptüm.Basamakta bana uzatıyorsun,omzunda duran bezi.Bir ayak bileğini kuruluyorum,sen ötekini uzatıyorsun.Ayak bileğine kadar, sevgilim,kumun kaldığı yere kadar.Sen bir halka çiziyorsun,ben halkanın beni götürmesine izin veriyorum.Bir dalga aramızdan geçiyor,bir başkası altımızdan geliyor.Bana usulca sesleniyorsun,ben sese daha çok yaklaşıyorum.Ayağın izin içine sığıyor,benimkinin az önce bıraktığı.
Brezilya Portekizcesi özgün metin
Tiramos os dois pares juntos,deixamos debaixo da folha.A areia cedeu no meu passo,você me tomou pela dobrada manga, depois pela mão,depois se soltou bem na horaem que a água chegou fria e mansaà curva pequena da sola.Você recolheu a barra da saia,prendeu com um nó de um só lado.Eu dobrei a perna da calça,fiz um rolo um pouco mais largo.Você consertou minha dobra,eu dei um passinho de lado.Na água chegaram primeiroas sombras dos nossos abraços.Até o tornozelo, amor,até onde a areia ficar.Você desenha uma roda,eu deixo a roda me levar.Uma onda passa no meio,outra vem por baixo de nós.Você me chama baixinho,eu chego mais perto da voz.A Rita chamou lá de cima:tem fruta madura na horta.Você levantou dois dedos,eu fiz uma volta mais curta.O sol se desfez em pedrinhasno fundo da água que muda.Você trouxe uma na conchada mão; eu beijei sua nuca.No degrau você me ofereceo pano que estava no ombro.Eu seco um dos seus tornozelos,você me oferece o outro.Até o tornozelo, amor,até onde a areia ficar.Você desenha uma roda,eu deixo a roda me levar.Uma onda passa no meio,outra vem por baixo de nós.Você me chama baixinho,eu chego mais perto da voz.Seu pé cabe dentro da marcaque o meu acabou de deixar.
