Hamak verandayı kapladı,bir köşeden neredeyse kapıya kadar.Sen çapraz uzandın,kıvrımların arasında bana yer açtın.Kirişi tutarak içine girdim,sen kolumu tutuyordun.Kumaş ağır ağır esnedi,ayağın bağcığımı buldu.Kumaşın sarkan ucundabir püskül kulağına değdi.Onu çekmemi istedin,başını bana uzatarak.Rüzgâr perdeyi kaldırıyor,yaprakların desenini dağıtıyor.Yüzün yüzüme öylesine yakın,gölgenin boyunu değiştiriyor.Benimle yavaşça sallan,bırak hamak zeminini bulsun.Saçın bir yol açıyor,göğsümden elime kadar.Bacağını benimkinin üzerine kıvırıyorsun,ben nefesini izliyorum.Kumaş gider, kumaş gelir,gülümsemen yönü değiştiriyor.Rita bir sürahi bıraktı,oturma odasının kapısındaki gölgeye.Sen yalnızca bir kolunu uzattın,ben bedenini geri getirdim.O gülüyor, küçük masayı yaklaştırıyor,gölgeye iki bardak koyuyor.Islak parmağın çiziyor,elimin üzerinde küçük bir halka.Daha sonra, diyorsun,odaya bir dans sığar mı.İki ayağımı püskülde oynatıyorum,ilk kahkahayı sen atıyorsun.Benimle yavaşça sallan,bırak hamak zeminini bulsun.Saçın bir yol açıyor,göğsümden elime kadar.Bacağını benimkinin üzerine kıvırıyorsun,ben nefesini izliyorum.Kumaş gider, kumaş gelir,gülümsemen yönü değiştiriyor.Yüzünü omza koyuyorsun.Püskül yerde dinleniyor.
Brezilya Portekizcesi özgün metin
A rede pegou a varandade um canto até perto da porta.Você se deitou de atravessado,me fez um lugar entre as dobras.Entrei segurando na viga,você segurando meu braço.O tecido cedeu devagar,seu pé encontrou meu cadarço.Na ponta que sobra do panouma franja roçou sua orelha.Você me pediu que tirasse,me oferecendo a cabeça.O vento levanta a cortina,espalha o desenho das folhas.Seu rosto tão perto do meumuda o tamanho da sombra.Balança devagar comigo,deixa a rede encontrar seu chão.Seu cabelo faz um caminhodo meu peito até minha mão.Você dobra a perna na minha,eu acompanho a respiração.O tecido vai, o tecido vem,seu sorriso muda a direção.A Rita deixou uma jarrana sombra da porta da sala.Você estendeu só um braço,eu trouxe seu corpo de volta.Ela ri e aproxima a mesinha,coloca dois copos na sombra.Seu dedo molhado desenhauma volta pequena na minha.Você pergunta se cabemais tarde uma dança na sala.Eu mexo os dois pés na franja,você dá a primeira risada.Balança devagar comigo,deixa a rede encontrar seu chão.Seu cabelo faz um caminhodo meu peito até minha mão.Você dobra a perna na minha,eu acompanho a respiração.O tecido vai, o tecido vem,seu sorriso muda a direção.Você pousa o rosto no ombro.A franja descansa no chão.
