Ekmeğin kâğıdını açtın,dışarıdaki masanın köşesinde.Kırıntılar bir harita oldu,parmağının ucu üzerinde dolaşıyor.Rita'nın evi burada,bostanın yolu burada.Bir dönemeç çizdin,kenarın üzerinden bana bakarak.Nivaldo bir kalem getirdi,Rita tereyağını getirdi.Ekmeğimizi paylaştırdın,kenara bir dilim koydun.Ben ona kahveyi uzatıyorum,o dördüncü sandalyeyi çekiyor.Kalemin yerini siliyorsun,kolunun alt tarafıyla.Uzun bir yol çiziktir,bırak dönemeç avluya ulaşsın.Parmağım seninkinde geziniyor,kırıntı yolun sonuna kondu.Ağacın altında bir bank var,geçitte bir hamak var.Haritaya bir dönüş çiziyorsun,ben elinin dönüşünü izliyorum.Rita'nın yazısı yuvarlak,şöyle yazıyor: dörtte hasat.Sen bir çiçek çiziyorsun,kolumun durduğu yere.Ben küçük bir ok koyuyorum,avlunun en serin köşesine doğru.Sen okun çevresinde bir halka çiziyorsun,kalemi ilmeğe sarıyorsun.Kâğıdı masanın üstündebir toprak kâse tutuyor.Sen yolu alçak sesle okuyorsun,ben dudaklarının çizgisini okuyorum.Uzun bir yol çiziktir,bırak dönemeç avluya ulaşsın.Parmağım seninkinde geziniyor,kırıntı yolun sonuna kondu.Ağacın altında bir bank var,geçitte bir hamak var.Haritaya bir dönüş çiziyorsun,ben elinin dönüşünü izliyorum.Ucunda bir kırıntı bırakıyorsun,yolu bana sunuyorsun.Tadıyorum, sen kalemi koyuyorsun,küçük biberiye saksısının arkasına.
Brezilya Portekizcesi özgün metin
Você abriu o papel do pãono canto da mesa de fora.As migalhas fizeram um mapaque a ponta do dedo percorre.Aqui fica a casa da Rita,aqui o caminho da horta.Você desenhou uma curva,me olhando por cima da borda.Nivaldo trouxe uma caneta,a Rita trouxe a manteiga.Você repartiu nosso pãoe pôs uma fatia na beira.Eu passo o café para ela,ela puxa uma quarta cadeira.Você limpa o lugar da canetacom o lado de baixo da manga.Rabisca um caminho comprido,deixa a curva chegar no quintal.Meu dedo passeia no seu,o farelo pousou no final.Tem um banco debaixo da árvore,tem uma rede no corredor.Você risca uma volta no mapa,eu acompanho a volta da mão.A letra da Rita é redonda,ela escreve: colheita às quatro.Você desenha uma florno ponto onde estava meu braço.Eu ponho uma seta pequenapro canto mais fresco do pátio.Você dá uma volta na seta,enrola a caneta no laço.O papel fica preso na mesapor uma tigela de barro.Você lê o caminho em voz baixa,eu leio o desenho dos lábios.Rabisca um caminho comprido,deixa a curva chegar no quintal.Meu dedo passeia no seu,o farelo pousou no final.Tem um banco debaixo da árvore,tem uma rede no corredor.Você risca uma volta no mapa,eu acompanho a volta da mão.Você deixa um farelo na ponta,oferece o caminho pra mim.Eu provo e você põe a canetaatrás do vasinho de alecrim.
