We trokken beide paren tegelijk uit,lieten ze onder het blad liggen.Het zand gaf mee onder mijn stap,jij pakte me bij de plooivan de mouw, daarna bij de hand,liet toen los preciesop het moment dat het water koel en kalmbij de kleine boog van de zool kwam.Je haalde de zoom van je rok omhoog,knoopte hem aan één kant vast.Ik sloeg mijn broekspijp om,maakte een iets bredere rol.Jij maakte mijn omslag goed,ik zette een stapje opzij.In het water kwamen eerstde schaduwen van onze omhelzingen.Tot aan de enkels, lief,zover als het zand blijft.Jij tekent een kring,ik laat de kring me meenemen.Een golf gaat ertussendoor,een andere komt onder ons.Je roept me zachtjes,ik kom dichter bij de stem.Rita riep van boven:er is rijp fruit in de moestuin.Je stak twee vingers op,ik maakte een kortere draai.De zon viel uiteen in steentjesop de bodem van het veranderende water.Je bracht er een in de holtevan je hand; ik kuste je nek.Op de trede bied je mede doek van je schouder aan.Ik droog een van je enkels af,jij biedt me de andere aan.Tot aan de enkels, lief,zover als het zand blijft.Jij tekent een kring,ik laat de kring me meenemen.Een golf gaat ertussendoor,een andere komt onder ons.Je roept me zachtjes,ik kom dichter bij de stem.Je voet past in het spoordat de mijne net heeft achtergelaten.
Braziliaans-Portugees origineel
Tiramos os dois pares juntos,deixamos debaixo da folha.A areia cedeu no meu passo,você me tomou pela dobrada manga, depois pela mão,depois se soltou bem na horaem que a água chegou fria e mansaà curva pequena da sola.Você recolheu a barra da saia,prendeu com um nó de um só lado.Eu dobrei a perna da calça,fiz um rolo um pouco mais largo.Você consertou minha dobra,eu dei um passinho de lado.Na água chegaram primeiroas sombras dos nossos abraços.Até o tornozelo, amor,até onde a areia ficar.Você desenha uma roda,eu deixo a roda me levar.Uma onda passa no meio,outra vem por baixo de nós.Você me chama baixinho,eu chego mais perto da voz.A Rita chamou lá de cima:tem fruta madura na horta.Você levantou dois dedos,eu fiz uma volta mais curta.O sol se desfez em pedrinhasno fundo da água que muda.Você trouxe uma na conchada mão; eu beijei sua nuca.No degrau você me ofereceo pano que estava no ombro.Eu seco um dos seus tornozelos,você me oferece o outro.Até o tornozelo, amor,até onde a areia ficar.Você desenha uma roda,eu deixo a roda me levar.Uma onda passa no meio,outra vem por baixo de nós.Você me chama baixinho,eu chego mais perto da voz.Seu pé cabe dentro da marcaque o meu acabou de deixar.
