Nivaldo riep van achteraan,we droegen een bank naar de moestuin.Jij bleef bij Rita,scheurde een doek langs twee vouwen.Ik zei dat ik om vier uur kwam,je liet me vier vingers zien.Toen maakte je er voor de grap vijf van,gaf me een minuut lang een kus.In de schaduw achter de bananenplantensnijd ik de punt van een tak af.De bank staat stevig in de aarde,Nivaldo legt de bijl neer.Je bent dichtbij, ik hoorje lach aan de andere kant.De doek die op de veerpont meekwam,bleef opgevouwen in mijn zak.Houd een plaats op de veranda vrij,laat je doek bij me.Van hier hoor ik je pratenen kom terug langs je lach.Vier uur op het glas van de kamer,een bloem in het patroon van de vloer.Het verlangen legt mijn hand alop de weg terug naar je jurk.Rita koos een verf,jij maakt de punt van de doek nat.Van ver zie ik alleen je armdie weer omhoog en omlaag gaat.Nivaldo verzamelt het gereedschap,biedt me een guave uit de mand aan.Ik bewaar de zoetste helft,vanbinnen kom ik haastig terug.Je ontmoet me bij de bocht,je handen nog blauw van de verf.Ik kus de rand van een vinger,jij leidt me bij mijn middel.Houd een plaats op de veranda vrij,laat je doek bij me.Van hier hoor ik je pratenen kom terug langs je lach.Vier uur op het glas van de kamer,een bloem in het patroon van de vloer.Het verlangen legt mijn hand alop de weg terug naar je jurk.Ik open de guave in mijn hand.Jij eet jouw kant als eerste.
Braziliaans-Portugees origineel
Nivaldo chamou lá do fundo,levamos um banco pra horta.Você ficou perto da Rita,rasgando um tecido em duas dobras.Eu disse que vinha às quatro,você me mostrou quatro dedos.Depois fez um cinco de brincadeira,me dando um minuto de beijo.Na sombra detrás das bananeiraseu corto a ponta de um galho.O banco se firma na terra,Nivaldo descansa o machado.Você está perto, eu escutoseu riso do outro lado.O lenço que veio na balsaficou no meu bolso dobrado.Guarda um lugar na varanda,deixa seu lenço comigo.Daqui eu escuto sua falae volto seguindo seu riso.Quatro horas no vidro da sala,uma flor no desenho do piso.A saudade já põe minha mãono caminho de volta ao seu vestido.A Rita escolheu uma tinta,você molha a ponta do pano.De longe eu só vejo seu braçosubindo e descendo de novo.Nivaldo recolhe as ferramentas,me oferece uma goiaba do cesto.Eu guardo a metade mais doce,vou vindo depressa por dentro.Você me encontra na curva,as mãos ainda azuis da pintura.Eu beijo a beirada de um dedo,você me conduz pela cintura.Guarda um lugar na varanda,deixa seu lenço comigo.Daqui eu escuto sua falae volto seguindo seu riso.Quatro horas no vidro da sala,uma flor no desenho do piso.A saudade já põe minha mãono caminho de volta ao seu vestido.Eu abro a goiaba na mão.Você come primeiro o seu lado.
